ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΓΚΡΕΜΟΣ…!

Είναι φορές που αυτή η ομάδα του ΠΑΟΚ βρίσκει τρόπους να σε εκπλήσσει από το πουθενά, αλλά συνήθως με τρόπο δυσάρεστο.

Εκεί που την βλέπεις και λες ότι ούτε 8η δεν θα βγεί, ξαφνικά ανασαίνει κοντά στην κορυφή , και εκεί που λές ότι έπιασε πάτο στη θάλασσα ξαφνικά βρίσκεται 1 μέτρο ακόμα θαμμένος μέσα στον βυθό!

‘Έτσι και τώρα. Σαν τρελό λεωφορείο χωρίς φρένα κινείται ο ΠΑΟΚ και ενώ κοπανιέται από εδώ και από εκεί, τουμπάρει, χτυπά σε κολώνες, κράσπεδα τοίχους και λές “δεν μπορεί, με τόσα εμπόδια κάπου θα φρακάρει και θα σταματήσει” ,ξαφνικά πατά και άλλο το γκάζι, πέφτει στον γκρεμό, ανατινάσσεται και τα συντρίμμια του σκορπούνται στην θάλασσα.

Δεν υπάρχουν πολλά να πεις ή να κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις. Απλά κάθεσαι από μακριά, χαζεύεις τους καπνούς και κλαίς τον μακαρίτη οδηγό και τους συνεπιβάτες του στο λεωφορείο. Και αναρωτιέσαι ταυτόχρονα για ποιόν λόγο να πατήσουν γκάζι σε κατηφόρα και χωρίς φρένο.

Την απάντηση ζωντανός δεν θα βγεί κανείς να σου την δώσει.

Αδυνατώ να καταλάβω τι γίνεται. Τι έγινε και τι στο μέλλον θα γίνει. Αδυνατούν πιστεύω να καταλάβουν και οι ίδιοι που οδηγούν ή βρίσκονται μέσα στο λεωφορείο. Η μόνη λογική εξήγηση που θα μπορούσα να δώσω είναι ότι στον πανικό ο οδηγός αφού είδε και αποείδε με το φρένο αποφάσισε να δοκιμάσει και κανένα άλλο πεντάλ μήπως και αλλάξει κάτι…Αμ δε…

Η αλήθεια πάντως είναι ότι ανέκαθεν ο ΠΑΟΚ είχε αυτή την φοβερή ικανότητα να διαλύει τα όσα με τα χρόνια χτίζει σε χρόνο τόσο γρήγορο που μπροστά του το πετάρισμα του βλέφαρου μοιάζει μικρή αιωνιότητα.

Οπότε γιατί μας φαίνεται παράξενο? Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και τώρα? Είναι τέτοια η ταχύτητα που ο ΠΑΟΚ οδεύει σαν τρελό λεωφορείο στον γκρεμό, που ακόμα και αυτοί που παρακολουθούν τα γεγονότα τον έχουν χάσει από τον οπτικό τους ορίζοντα. μόνο τον καπνό της έκρηξης θα ψάξουν αργότερα για να βρούν που κατέληξε.

Φαγωθήκανε εκεί στον ΠΑΟΚ να διαλύσουν τα πάντα . Να μην αφήσουν ούτε τα χερούλια της πόρτας του λεωφορείου άθικτα. Διοίκηση , Παίκτες, Οπαδοί , Δημοσιογράφοι, οι πάντες γύρω του…

…αφού έχω μια εντύπωση πως αν τύχαινε και το λεωφορείο που λέγεται ΠΑΟΚ κατάφερνε να σκαλώσει σε καμιά πέτρα μισοκρεμασμένο στο χείλος του γκρεμού, οι παίκτες θα μετακινούνταν όλοι στο μπροστινό μέρος για να έχουν καλύτερη θέα του γκρεμού, οι δημοσιογράφοι θα έτρεχαν να το σκουντήσουν μόνο και μόνο για να έχουν να συζητάνε μετά για τις πόσες τούμπες έφερε πέφτοντας, οι οπαδοί μπορεί και να τις βαθμολογούσαν διαφωνώντας για το αν η 2η ή η 8η γκέλαρε πιο ψηλά και ο οδηγός θα βάλει μπρος τους υαλοκαθαριστήρες για να καθαρίσει την σκόνη από τα συντρίμμια!

‘Εφτασα στα 40 κοντά και από όσο θυμάμαι τον ΠΑΟΚ πάντα ένα τρελό λεωφορείο ήταν. Άλλοτε πήγαινε ντρέτα στην πορεία του και ούτε την διαχωριστική γραμμή δεν πατούσε και άλλοτε έδινε μια γκαζιά, έφευγε στα χωράφια και μάζευε σαν αυτοκόλλητα σηματάκια τελών κυκλοφορίας, τα προβατάκια στο παρμπρίζ του …Μέχρι να βρεθεί ένας φράχτης, ένας τοίχος, μια χαράδρα να σταματήσει…

Ποτέ δεν βγήκαν όλοι σώοι από την σύγκρουση όμως. Πάντα υπήρχαν "θύματα", λίγα ή πολλά. Είτε ήταν μέσα στο λεωφορείο, είτε το περίμεναν στο τέρμα φίλοι και γνωστοί κάποτε να φτάσει. Αλλά και αυτοί που επιζήσανε πάντα αδυνατούσαν να εξηγήσουν τι συνέβη.Ίσως γιατί είχαν τραυματιστεί τόσο που κρατούσαν το κεφάλι τους παραμάσχαλα και η γλώσσα τους είχε βρεθεί κολλημένη στην πατούσα. Ίσως πάλι γιατί ντρεπόντουσαν και οι ίδιοι να πούν τον λόγο , πιθανώς συμμέτοχοι.

Σύγκρουση χωρίς θύματα όμως ΠΟΤΕ δεν υπήρξε...

Ισως τελικά αυτή να είναι η μοίρα της ομάδος. Να μην καταφέρνει να βγάλει 2-3 συνεχόμενα δρομολόγια κρατημένη στον δρόμο.

Ίσως να μας αρέσει αυτό, και όλοι εμείς που βρισκόμαστε μέσα ή ακολουθούμε το λεωφορείο να παρακινούμε τον οδηγό να κάνει μανούβρες, να τρέξει λίγο περισσότερο για να τους περάσουμε και να τον κεράσουμε ένα παγωτό..όπως λέγαμε και στις σχολικές εκδρομές κάπου στα παλιά.

Ίσως τελικά να μας ψιλογουστάρει όλους η περιπέτεια του ανεξέλεγκτου λεωφορείου στα χωράφια. Μέχρι ωσότου βρεθούμε παρέα με τα σαλιγάρια κολλημένοι σε κάποιο τοίχο να αναρρωτιόμαστε το γιατί..ενώ στην πραγματικότητα ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!

Ίσως όμως να έφτασε η ώρα να πούμε όλοι ένα τεράστιο “ΦΤΑΝΕΙ !! ΣΤΑΜΑΤΗΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ”

Ίσως πρέπει για μια φορά στην ιστορία αυτής της ομάδος αντί να σπρώξουμε το λεωφορείο στον γκρεμό να φροντίσουμε όλοι μαζί να το τραβήξουμε πίσω. Και αν δεν μπορούμε , τουλάχιστον να μην το πλησιάσουμε καν. Εμείς και κανείς άλλος. Γιατί πάντα θα υπάρχει ο μαλάκας που θα θελήσει να δεί πως γκελάρει πέφτοντας

Ισως για μια φορά να πρέπει αντι να φωνάζουν όλοι στον οδηγό να τρέξει να φερθούμε πιο ώριμα και να του φωνάξουμε “ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΓΚΑΖΙ…ΦΤΑΝΕΙ!!…ΣΤΑΜΑΤΑ!! ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΟΛΟΙ!! …”

Και τότε που ξέρεις…μπορεί να ξαναβγεί στον δρόμο και να μας αρέσει πιο πολύ να τερματίσει το λεωφορείο την διαδρομή του. Ίσως τελικά ο τερματισμός να είναι πιο συναρπαστικός από την ανεξέλεγκτη διαδρομή στα χωράφια.

Αλλά αν δεν φωνάξουμε τώρα…“ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ! ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΓΚΡΕΜΟΣ!!” δεν θα το μάθουμε ΠΟΤΕ…