Διαβάζουμε λοιπόν στα επίσημα κιτάπια της αραχνοσκονισμένης βίβλου του Αρεως..
“…Ο Άρης με τον χρόνο γιγάντωνε. Η Θεσσαλονίκη τον λάτρευε. Η Βόρεια Ελλάδα τον είχε θεοποιήσει και η Ελλάδα τον προσκυνούσε. Και δίκαια αφού ο ΑΡΗΣ δεν διέφερε από μία κίτρινη λαίλαπα. Ομάδα που τα συνδύαζε όλα: τέχνη, δύναμη, αποτελεσματικότητα. Πώς να μην προκαλούσε ενθουσιασμό και πώς να μην σκορπούσε ρίγη στους θαυμαστές της και δέος στους αντιπάλους;…”
Δεν έχουμε να πούμε πολλά. Ο Άρης ήταν μια κίτρινη λαίλαπα (=καταστροφή)…Για την ακρίβεια ανήκε στα γνωστά από τότε “ΤΡΙΑ ΚΑΚΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ” που ήταν ο Άρης , η Πανούκλα, και η Χολέρα που την εποχή εκείνη έσπερναν τον τρόμο. Έτσι και βλέπανε κάποιον που ήταν άρρωστος σε μια από τις παραπάνω ασθένειες ή ήταν αρειανός , κλειδαμπαρονόντουσαν σπίτια τους και κατάπιναν το κλειδί για σιγουριά. Η πληροφορία που θέλει να κρεμούνε κουδούνια στους αρειανούς σαν τα γελάδια για να προειδοποιούνται εγκαίρως για την άφιξη τους, ελέγχεται ακόμα…
“Η Θεσσαλονίκη τον λάτρευε. Η Βόρεια Ελλάδα τον είχε θεοποιήσει και η Ελλάδα τον προσκυνούσε”*…(*σημείωση: τέτοιες παπαριές ούτε μεθυσμένος δεν θα τις έλεγα)
Ένας ο Βούδας στην Ασία και ένας ο Αρης στην πόλη μας. Μιλάμε ότι είχανε φτιάξει ομοιώματα του θεού Αρη σε όλη την πόλη, και μέρα παρά μέρα πηγαίνανε οι πιστοί φίλαθλοι τάματα, ενώ τις Δευτέρες μαζευόντουσαν από όλη την Ελλάδα για να κάνουν κατήχηση στους νέους οπαδούς διαβάζοντας ανάποδα όπως συνήθιζαν (για άγνωστο λόγο) το ιερό βιβλίο (κάτι σαν το Ταμούδ) της Ιστορίας τους περιγράφοντας λεπτομερώς το πως ο ο θεός Αρης κατέκτησε τον θρόνο του Ολύμπου νικώντας τον Δία στο πέτρα–ψαλίδι-χαρτί…
“..Πρωταγωνιστής στη Θεσσαλονίκη και αδάμαστος στην ελληνική επικράτεια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, διέπρεψε κυριολεκτικά σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Στα θαλάσσια σπορ, στο στίβο ,και την καλαθόσφαιρα, ο ΑΡΗΣ ήταν σύλλογος που τοποθετούσε τη σφραγίδα του ΠΡΩΤΟΥ. Αναρίθμητα είναι τα τοπικά πρωταθλήματα που κατέκτησε. Από το 1923, όταν κατέκτησε τον πρώτο τίτλο, μέχρι το 1959, έτος που έπεσε η αυλαία των τοπικών πρωταθλημάτων, ο ΑΡΗΣ ελάχιστες φορές περιορίστηκε στη δεύτερη ή τρίτη θέση. ”
Και λίγα λες “Θουκυδίδη” της αρειανής εξιστόρησης θα πω εγώ…χιλιάδες τίτλους έχουν κατακτήσει επίσης στην τυφλόμυγα, στο σχοινάκι, στους βώλους, στο πέταγμα χαρταετού, στο φτύσιμο κουκουτσιού ελιάς, στην ρίψη φελλών σε βαρέλια, στο κουτσό, στα πεντόβολα, στο κλοτσαλώνι, στην μακριά γαϊδούρα και ειδικά στο κρυφτό όπου η ιαχή “φτού-φτού ένας π.χ.Δημήτρης αντηχούσε από σοκάκι σε σοκάκι. Δεν τους έφτανε κανείς στο “φτύσιμο”…όλους τους έβρισκαν! Πρωταθλητές…
Από την μέρα που ιδρυθήκανε λοιπόν είχαν σαρώσει τους τίτλους στα πάντα..Στο ποδόσφαιρο, στο Βόλλευ (που ακόμα δεν είχε ανακαλυφτεί) , στο Μπάσκετ (που τότε απλά δεν υπήρχε), στον Στίβο (γνωστοί αθλητές της τρεχάλας από τότε) και στα Θαλάσσια Σπόρ.
Ειδικά για τα τελευταία είναι γνωστές οι ιστορίες των ψαράδων που στα ανοιχτά του Θερμαϊκού συναντούσαν δελφίνια, και κολυμβητές του Άρη να συνοδεύουν τα ψαροκάϊκα τους…Για να μην μιλήσουμε για τους αγώνες πόλο που διοργάνωνε ο Α.Σ. Άρης μπροστά στον Λ.Πύργο (τότε δεν υπήρχαν πισίνες) παρουσία χιλιάδων θεατών στην προβλήτα , που καθισμένοι σε στοίβες από ψαροκασέλες γυρισμένες ανάποδα παρακολουθούσαν ζητωκραυγάζοντας τις προσπάθειες των αρειανών πολιστών…
Βέβαια εδώ υπάρχει μια φήμη ότι ζητωκραύγαζαν όχι όταν νικούσε ο Αρης , καθότι αντίπαλη ομάδα την εποχή εκείνη δεν υπήρχε, αλλά όταν κάποιος από τους πολίστες του Αρη κατάφερνε να μην πνιγεί…
Όσο για το ποδόσφαιρο? Εκεί μιλάμε για την απόλυτη κυριαρχία..Χωριζόντουσαν μεταξύ τους σε δυο ομάδες και έπαιζαν οικογενειακά διπλά. Όποια ομάδα κέρδιζε την ονομάζανε αυτομάτως “πρωταθλήτρια Θεσ/νίκης”. Αν πάλι στην προπόνηση δεν μάζευαν αρκετούς για να συμπληρωθεί δεύτερη ομάδα για το διπλό, τότε πάλι παίρνανε τον πρωτάθλημα στα χαρτιά, κατοχυρώνοντας το ματς υπέρ της μοναδικής ομάδος με 4-0…Πολλές φορές έπαιζαν οικογενειακά διπλά στην προπόνηση και 2-3 φορές μέσα στην εβδομάδα ανεβάζοντας έτσι τον αριθμό πρωταθλημάτων στα 100 με 150…
Και κάπου στο 1927-1928 επιτέλους ήρθε η ώρα να κυριαρχήσουν και επίσημα πλέον στην ποδοσφαιρική Ελλάδα κατακτώντας το 1ο τους Πανελλήνιο Πρωτάθλημα… Διαβάζουμε λοιπόν στα επίσημα κιτάπια…
“…Το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα Ελλάδος έγινε με τρεις ομάδες: τον ΑΡΗ, τον ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΑΘΗΝΩΝ και τον ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Ο ΑΡΗΣ κέρδισε τον Ατρόμητο 2 φορές, μια φορά τον Εθνικό , ενώ έχασε από την Πειραϊκή ομάδα στο δεύτερο αγώνα …"
Ναι φίλες και φίλοι μου. Ηταν η εποχή που οι πρώτοι χωματόδρομοι χαράχτηκαν στην χώρα καθιστώντας επιτέλους εφικτή την μετακίνηση στην Ελληνική επικράτεια. Ετσι ο Αρης εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία αυτή και βρίσκοντας τις μοναδικές ομάδες ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής οργάνωσε τουρνουά πρωταθλήματος.
Ο Ατρόμητος ήταν ομάδα των Αθηνών και όχι Περιστερίου όπως είναι τώρα, καθότι το Περιστέρι τότε ήταν ακόμα κουτσουλιά, ενώ ο Πειραιάς από όπου προερχόταν η δεύτερη ομάδα, ο Εθνικός δεν ήταν καν λιμάνι, αλλά ακρογιαλιά με βότσαλα και φύκια…
Βέβαια οι αγώνες δεν διεξήχθησαν σε γήπεδα και των τριών ομάδων, όπως αναφέρει η δική τους ιστορία, αλλά σε μια χαλικόστρωτη αλάνα στην Ν. Ελβετία, καθότι οι μετακινήσεις κόστιζαν αρκετές λίρες, και οι άλλες δύο ομάδες , πλην του Αρη, ήταν πάμφτωχες.
Οργίαζαν μάλιστα τότε οι φήμες ότι ένας λαδέμπορας, εκ των παραγόντων του Αρεως, έδινε από ένα 5κιλο τενεκέ λάδι δώρο στους αντιπάλους, για κάθε γκόλ που τρώγανε…Λένε μάλιστα πως επειδή στον έναν αγώνα οι παίκτες του Εθνικού αρνήθηκαν το “δωρο” κερδίζοντας τον Αρη τελικά, κατά την επιστροφή τους εντελώς συμπτωματικά στάλθηκαν όλοι μαζί να μαζεύουν δωρεάν κάρβουνο στο Βέλγιο… Φήμες..απλά φήμες λέω εγώ…
Ετσι λοιπόν η ομάδα του Αρεως , αναδείχτηκε η κορυφαία εκ των τριών και ταυτόχρονα ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ…
“Η επιτυχία αυτή συγκλόνισε τους φίλους του, που έστησαν πανηγύρι στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις, ενώ καθιερώθηκε στην συνείδηση όλων των φιλάθλων της χώρας σαν μια τεράστια ποδοσφαιρική μηχανή.”
Εδώ βέβαια ο αρειανός Θουκυδίδης ξεχνάει να μας πεί, ότι επειδή τότε τηλέφωνο φαξ, τηλεόραση, ραδιόφωνο ούτε καν τηλέγραφος δεν υπήρχε, τα νέα μαθευόντουσαν ΜΟΝΟ ΜΕΣΩ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ που καθυστερούσε μάλιστα χαρακτηριστικά να παραδοθεί…
Αυτό σήμαινε αυτομάτως ότι ο Αρης κατέκτησε τον τίτλο τον Ιούνη, αλλά στην Βέροια τον πανηγύρισαν τον Ιούλιο, στην Κοζάνη τον Αύγουστο, και στην Φλώρινα τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους…Χαρακτηριστική η εικόνα του Φλωρινιώτη αρειανού , που λαμβάνοντας το γράμμα με την ευχάριστη είδηση έτρεχε ουρλιάζοντας μέσα σε δύο μέτρα χιόνι στην κεντρική πλατεία, ένα Δεκεμβριανό πρωινό του του 1928..
Με αφορμή λοιπόν αυτόν τον τύπο που πολλοί θεώρησαν τρελό, καθιερώθηκε έκτοτε η φράση, “Ο τρελος του χωριού”…
(συνεχίζεται… Κεφάλαιον 4ον … "Το κλεμμένο κύπελλο και τα πρωταθλήματα 1939,1944”)
4 ελάλησαν:
Επειδή βλέπω να τραβάει μακριά η βαλίτσα, λόγω της τεράστιας ιστορίας του Άρεως φυσικά, έχω κάτι μικροερωτησούλες: Θα μάθουμε απ' τα γραπτά της ιστορίας γιατί τους αποκαλούν χαϊδευτικά ως γκεμπελιστές, μαυραγορίτες, εβραίους, σκουλήκια και προπαγανδιστές? Να ρωτήσω τώρα, ή να περιμένω τα επόμενα κεφάλαια? Ή μήπως είναι κάτι το αναπάντητο όπως το ερώτημα "ποιά η συμβολή των τρακτέρ στη εξάπλωση της βίας στα μοναστήρια" που βασανίζει τους κοινωνιολόγους χρόνια τώρα?
εγώ ειλικρινά Πάνο ζω τόσα χρονια σε αυτή την πόλη δεν έχω ακούσει να τους αποκαλούν με κανένα από τα παραπάνω παρατσούκλια..
Δεν ξέρω που τα άκουσες εσύ, και μου φαίνονται παράλογα...
Οπότε δεν είναι δυνατόν να γραψω κατι που βασίζεται αποκλειστικά σε φήμες, καθότι όπως βλέπεις η ιστορία που αφηγούμαι είναι πέρα ως πέρα βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και μόνο...
Είμαι στο αμέρικα από 18 χρονών ρε γαμώ το, λες να έχω μπερδευτεί? Ψάχνω τις κυψελίδες της μνήμης μου και δεν ξέρω που να το αποδώσω, αλλά η λέξη σκουλήκι και Εβραίος είναι δεμένη άμεσα με τους Αρειανούς. Μάλιστα δεν είχαν και κάποιο σύνδεσμο, τους επονομαζομενους Ιερογύφτες, ή Νεροχύτες ή κάπως έτσι? Δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς. Μάλιστα μ' έρχεται και στο νού ένα μπολντόκ που είχα δείρει μ' ένα καδρώνι όταν ήμουν μικρός γιατί τ' αφεντικό του είχε κολλήσει αυτοκόλλητα σ' όλη την οικοδομή.
Δεν ξέρω τί να πω, ειλικρινά... Έχω μπερδευτεί...
το εβραϊοι μάλλον προέρχεται απο το γεγονός οτι στο αρχικό καταστατικό της ομάδος υπάρχουν κάποια εβραϊκά ονόματα. Έτσι το έχω συνδυάσει εγω, μπορεί να κάνω λάθος, ας μας βοηθήσει ο ιστορικός μας!!!!!!
Δημοσίευση σχολίου